เธอมาถึงเทพลีลาพร้อมกับกำลังใจท่วมท้น ไม่ว่าจะเป็นคุณพ่อกิติพล คุณแม่ดุษฎีและคุณพี่ปณิธิ ศิลปีพร้อมคุณครูผู้ฝึกซ้อมอีก ๒ ท่านจากโรงเรียนคือ คุณครูจารุนันท์และคุณครูธันยา
และแล้วบรรยากาศของความสนุกสนานครึกครื้นก็เริ่มต้นขึ้นจากเสียงใสๆน่ารักน่าเอ็นดูด้วยลีลานักเล่านิทานมือวางอันดับหนึ่ง สมชื่อ "เพลินนิทาน-อ่านสนุก-สุขใจในบทเพลง-กับคนเก่งน้องบีบี" เรื่องแรกเป็นนิทานชาดก "ลูกศิษย์เบาปัญญา" ต่อด้วย"หัวผักกาดยักษ์" ซึ่งพี่ๆเทพลีลาช่วยน้องบีบี "ฮุยเลฮุย..เอ้าฮุยเลฮุย" จนหัวผักกาดยักษ์ยอมแพ้แต่โดยดี
ช่วงสองของน้องบีบีOn Stage คือการเสวนากับพี่ๆ ม.๒ คือพี่ภัทรกะพี่เค้ก คิดดูสิ เมื่อ ป.๒ เจอกะ ม.๒อะไรจะเกิดขึ้น...น้องบีบีตอบคำถามพี่ทั้งสองอย่างชัดเจน โดยเฉพาะคำถามที่เกี่ยวกับการอ่านหนังสืออย่างตั้งอกตั้งใจ จนสามารถเล่าเป็นนิทานได้เป็นเรื่องๆอย่างไม่ติดขัด และที่สำคัญสนุกมากๆ ขอบอก
จนถึงคำถามเรียนอย่างไร ถึงได้เกรด ๔ ทุกวิชา!!!!! ทั้งแข่งประกวดเล่านิทานเอย ร้องเพลงเอย เป็นพิธีกรเอย เป็นเชียร์ลีดเดอร์อีกต่างหาก....โอยๆๆๆๆแล้วพี่ๆชาวเทพลีลาจะทำได้สักครึ่งหนึ่งของน้องบีบี
ได้หรือเปล่าเนี่ย(คงต้องฝันเอาละมั้ง)
ก่อนถึงนาทีระทึกใจ ให้เวลานอกน้องบีบีไปแปลงกายเป็นผึ้งน้อย พิธีกรเชิญคุณพ่อกิติพลมาเล่าสู่กันฟังถึงเคล็ดลับเลี้ยงลูกอย่างไร ให้เก่งให้ดีอย่างนี้ ตามด้วยคุณครูจารุนันท์ที่ปลุกปั้น เสกให้น้องบีบีเป็นนักเล่านิทานที่สามารถชนะใจผู้ฟังและคณะกรรมการมาทุกเวที!!!!!!
มาแล้วค่าๆๆๆๆๆน้องบีบีมาแล้วๆๆๆ....สาวน้อยในชุดดัดแปลงจากชุดเชียร์ลีดเดอร์สีดำเหลือง กระโปรงบานสั้นออกวาดลีลาด้วยเพลง จ้างมันเต๊อะและเพลงเงินน่ะมีไหม? พี่ๆส่งเสียงฟิ้วฟ้าว ปรบมือตามอย่างสนุก เรียกได้ว่า ถ้าน้องร้องไหวก็"อองกอร์" ขออีกสัก ๕ เพลง...ใจร้ายนะพี่ๆ
ยัง..ยังไม่พอ พอร่ำลาจากเวทีทิ้งรอยยิ้มอย่างสุขสมบนใบหน้าให้พี่ๆแล้ว น้องบีบียังถูกเชิญไปให้สัมภาษณ์จากพี่ๆศูนย์ข่าวเยาวชนไทยอีกด้วย ยังไม่หมด พี่เห็นน้องบีบีเป็นตุ๊กตา เวียนกอดรัดฟัดเหวี่ยงถ่ายรูปแอบหอมน้องอยู่นั่นแล้ว..เฮ้อ สงสารน้องจัง น้องบีโบ๊ทพี่ชายน้องบีบีก็พลอยเนื้อหอมไปด้วย
ภาพสุดท้ายก่อนจาก พี่ๆวิ่งตามไปส่งน้องบีบีถึงรถตู้โรงเรียน กลัวน้องร้อนพี่บูถึงกับเอาเสื้อแจ๊คเก๊ตศูนย์ข่าวบังแดดให้น้อง...ยอดๆๆ
แล้วพี่ๆเทพลีลาจะลืมน้องบีบีได้ไงเนี่ย?..แต่อย่าลืมที่น้องบีบีบอกนะจ๊ะ อ่านหนังสือให้เยอะๆจะได้มีโลกทัศน์เห็นโลกสดใสน่าอยู่เหมือนน้องบีบีไงล่ะคะ...
ดูภาพซ้ำอีกหลายๆที แล้วจะรู้ว่าที่เขียนเล่ามาทั้งหมดน่ะ..ยังน้อยไป.
